Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

AHHHHHAAAAHHHAAA

 
Titel is een poging tot de Tarzanroep, maar gedoemd om te mislukken.
Gisteravond heb ik Tarzan in volle glorie mogen aanschouwen en ben tot tranen toe geroerd.
Chantal Janzen was grappig als Jane en mijn moeder zei dat ik op haar leek (qua zenuwachtige humor tenminste).
De zang was geweldig, de apen subliem en het spektakel dat boven de hoofden van de mensen plaatsvond fantastisch!
Het was buitengewoon jammer dat het al zo snel weer voorbij was. Ik mag graag blijven hangen in de sfeer die theater bij me oproept, maar wordt altijd wreed weggerukt en in de werkelijkheid gedropt zonder enige vorm van begeleiding of slachtofferopvang.
Zelfs het bellen van Correlatie (of is dat met een K) biedt geen oplossing.
Er zou zoiets als een afkicklijn moeten zijn voor arme zielen als ik, die met witte knokkels wanhopig hun vingers vastklouwen in het rode pluche, terwijl het theaterpersoneel ongeduldig aan het andere einde van het lichaam trekt, om maar niet weg te hoeven.
Hoe dan ook, ik ben weer terug, onder protest, dat wel, maar vooruit....

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags